#21 De zoektocht naar een baan in de A&O psychologie

In de zomer van 2016 studeerde Bert af als Msc. Arbeid- & Organisatiepsychologie. Nog nooit in zijn leven had hij met plezier zoveel energie in studeren gestoken als tijdens deze master. Desalniettemin was Bert na 6 jaar eindelijk écht klaar met studeren en met veel goede moed begon hij na een welverdiende vakantie met solliciteren.

 

Wat ik precies wilde gaan doen wist ik nog niet, als het maar aan zou sluiten op mijn studie. Dan kom je al snel uit op “iets met HR”, maar veel concreter dan dat werd het niet. Bovendien had ik geen of amper relevante werkervaring en ook de economie zat niet heel erg mee. Na een aantal mislukte sollicitaties voelde ik me min of meer genoodzaakt om eerst maar eens te zorgen voor überhaupt een fulltime baan, om van daaruit verder te kijken. Mijn bijbaan had ik namelijk opgezegd ten behoeve van een fulltime stage. Voor het eerst sinds mijn twintiger jaren had ik even geen werk.

Je kan ook heel gelukkig worden in je carrière zonder duidelijke richting van tevoren. Met de juiste timing en een beetje lef kan er veel gebeuren.

Van student naar eerste baan

Alsof de duivel ermee speelde werd ik vlak daarna gebeld door een uitzendbureau voor een functie als koerier. Ik dacht prima, makkelijk even een zakcentje binnen harken voor de vaste lasten. Nog voor ik bij het uitzendbureau langs kwam bleek dit echter niet door te gaan, maar er was eventueel wel een functie als helpdeskmedewerker voor een groot servicebedrijf in koel- en warmtetechniek. Nog steeds niet wat ik zocht natuurlijk, maar om in elk geval uit te stralen dat ik naar een serieuze baan op zoek was toch netjes met overhemd plus stropdas de auto in gestapt onderweg naar het uitzendbureau.

 

Verwachtingsmanagement

Onderweg leerde ik dat de A29 tussen Rotterdam en Bergen op Zoom maar liefst 2 bruggen bevat die beide open kunnen gaan. Veel te laat (maar wel gebeld uiteraard) kwam ik aan. De stropdas worp desondanks geheel onverwachts zijn vruchten af. Voor de helpdesk werd namelijk ook een coördinator gezocht. Dit mocht iemand zijn die nog “gekneed kan worden”. Ik zou rustig beginnen met de alledaagse werkzaamheden en daarnaast uiteindelijk meedenken over het verbeteren van processen. Leek mij een mooie eerste zet om zo in een soort managementfunctie te rollen. De praktijk viel van beide kanten uiteindelijk tegen. De behoefte op de afdeling was aan iemand die alles uit zichzelf zou oppakken, terwijl ik echt nog wel behoefte had aan wat coaching. Dus na een maand of 4 sprak ik met mijn leidinggevende af dat ik wel door zou blijven werken, maar intussen wel actief zou solliciteren. Ik was gelukkig wel weer een stukje wijzer geworden. Hoe ik keurig moest telefoneren, verwachtingen moest managen, een mailbox moest organiseren en dat ik na 27 jaar nog steeds heel moeilijk stil kon zitten.

 

Niet studiegerelateerde baan

In februari 2017 kwam ik met een soortgelijke insteek terecht bij een grote Zweedse meubelgigant op de afdeling Customer Relations. Als medewerker met ambitie. De meubelgigant zelf was mij niet vreemd, bij een ander filiaal had ik ruim 5 jaar in het restaurant gewerkt met veel plezier. Behalve dat ik al bekend was met de bedrijfscultuur, had deze functie ook het grote voordeel dat ik de hele dag kon lopen. Heerlijk. Het voelde wel jammer dat ik eigenlijk niet direct iets met mijn studie deed, maar zag het desondanks als een mooie ingang om binnen dit bedrijf door te groeien.

 

Bij deze functie heb ik diverse handvatten aangereikt gekregen (en aangepakt) om me klaar te stomen voor een functie als teammanager. Hier heb ik veel van geleerd, zowel praktisch als over mezelf. De functie die ik in eerste instantie ambieerde kwam echter niet vrij. Dat vond ik achteraf helemaal niet erg, want een aansturende functie ligt mij in alle eerlijkheid ook niet. Ik zie mezelf meer als adviseur dan als leider.

 

Oefening baart kunst

Het is inmiddels de zomer van 2018 als ik me opnieuw ga oriënteren op de arbeidsmarkt. Intussen was de economie behoorlijk aangetrokken en de vraag naar HR personeel en recruiters lag vele malen hoger dan in 2016. Instromen leek opeens makkelijker te gaan.

Voor mijn eerste sollicitatie werd ik niet uitgenodigd voor een gesprek. Bij de tweede kwam ik niet door de eerste ronde, maar oefening baart kunst. De volgende twee sollicitaties waren beide succesvol en opeens kon ik zelfs kiezen. En zo rolde ik afgelopen augustus in mijn huidige rol als Recruitment Project Professional bij een bemiddelaar in interim HR professionals. De eerste 3 maanden kreeg ik een opleidingsprogramma om mij klaar te stomen voor recruitment opdrachten bij externe opdrachtgevers. Mijn eerste opdracht kwam in oktober. Samen met een collega van marketing zou ik een advertentiecampagne opzetten via Facebook voor de werving van servicemonteurs. Deze zouden via de advertentie op een ladingspagina komen, waar geïnteresseerden hun gegevens kunnen achterlaten. Ik zou dan de telefonische intake doen,  waarna met wederzijds welbevinden ik de sollicitant voorstel bij de opdrachtgever.

 

Tijdens het opzetten van deze campagne merkte ik dat bedrevenheid in online marketing heel goed van pas kan komen in een rol als recruiter. Bovendien vind ik het gewoon erg interessant. Zowel het bedenken van hoe je de doelgroep wilt bereiken en aantrekken als het analyseren van de resultaten uit een campagne. Ik hoefde dan ook niet lang na te denken toen de marketeer mij vroeg of ik 16 uur in de week met hem zou willen samenwerken. Wederom met alle ruimte voor persoonlijke ontwikkeling.

 

Ondanks mijn niet-studiegerelateerde banen toch professionele ontwikkeling

Op dit moment voel ik me echt als een vis in het water. Het heeft echter wel 2 jaar geduurd om hier te komen. Hoewel ik zo goed als niks direct met mijn studie deed, heb ik wel een aantal nuttige zaken geleerd bij de vorige werkgevers en tijdens sollicitatiegesprekken. Een paar hiervan wil ik alvast meegeven.

* Wees kort en krachtig. Op de universiteit heb ik aangeleerd om elke aanname te onderbouwen en alle conclusies te nuanceren. Dat werkt in een academische setting uitstekend, maar als je een oplossing probeert te verkopen in het bedrijfsleven werkt dat averechts. Ken de details, maar weidt er pas over uit als er naar gevraagd wordt.

* Ken je kwaliteiten (en hoe je deze kunt laten floreren) en je valkuilen (en hoe je hiermee om moet gaan). Zonder zelfkennis wordt het heel lastig om jezelf te verkopen in een sollicitatie. Je hoeft uiteraard niet op te scheppen over je kwaliteiten, maar wees ook zeker niet te bescheiden.

* Noteer afspraken die je maakt, klant of collega, en zorg als het even kan dat degenen met wie je iets heb afgesproken ook een kopie ontvangt. Zo hou je overzicht en heb je altijd iets om later op terug te komen mocht het nodig zijn.

* Blik ook zo nu en dan terug op wat je hebt bereikt. Ik heb zelf de neiging om vooral vooruit te kijken en mezelf te bekritiseren op wat me niet is gelukt. Daardoor vergat ik soms trots te zijn op de successen, terwijl dat juist enorm motiverend werkt.

 

De oplettende lezer is wellicht opgevallen dat ik met vallen en opstaan steeds iets beter mezelf heb leren kennen. Mijn ambities zijn concreter geworden in de afgelopen twee jaar en ik weet steeds beter wat voor functie wel of niet bij me past. Wat ik dan ook wil meegeven is dat je ook heel gelukkig kunt worden in je carrière zonder duidelijke richting van tevoren. Met de juiste timing en een beetje lef kan er veel gebeuren.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0