· 

#7 Werken als psycholoog in China: introductieblog

Lea Reimers is GZ-psycholoog en werkt tegenwoordig als psycholoog in China. De komende maanden zal ze jullie meenemen in haar belevenissen in China, in deze heel andere cultuur en vooral in het werk als psycholoog. Hoe gaat ze om met de taalbarierre en vooral de cultureel-maatschappelijke verschillen? Kun je Westerse psychologie toepassen op Chinese cliënten of niet?

Zij denkt van wel, maar de belangrijke vraag is, op welke manier!

‘Nu ik hier in China zit en hier als psycholoog werk, denk ik zelf vaak: Hoe komt dat eigenlijk? Waarom ben ik psycholoog? Waarom hier in China?’

Met de paplepel ingegoten
Misschien kon het niet anders...ik ben opgegroeid tussen psychologen en cliënten.
Mijn ouders zijn psycholoog en sociaal pedagoog. Beiden hebben in de jaren 60/70 in Hamburg gestudeerd en waren echte hippies. Ze wilden de maatschappij veranderen. Ze wilden dat cliënten en patiënten niet meer uitgesloten werden van de maatschappij, maar onderdeel werden ervan. Toen waren er nog gesloten instellingen, waar cliënten levenslang afgesloten van de wereld leefden. Ook al hadden cliënten minimale problemen, in die tijd werden ze veroordeeld tot levenslange exclusie. Toen was er genoeg geld en een zeer sociaal klimaat om veranderingen in de sociale sector op gang te brengen. Mijn ouders brachten cliënten mee naar huis en maakten ze onderdeel van ons familieleven. De delinquente puber was onze babysitter, de verstandelijk beperkte buurman ons speelmaatje en er was zelfs een (behandelde) pedofiel, die onder toezicht met ons meespeelde. We bezochten een manisch-depressieve kennis veelvuldig in de psychiatrie en aten cake met de zwakbegaafde tante in de ‘Zwakzinnigen-inrichting’.

 

Verhuizen van de ene naar de andere instelling
In mijn leven ben ik vaak verhuisd. Toen ik 10 jaar oud was, verhuisden we naar Cuxhaven, waar mijn ouders de leiding overnamen van een residentiele inrichting voor delinquente jongeren. Een collega had een oud landhuis gekocht, waar de jongeren onder begeleiding konden wonen. Wij woonden op de bovenste etage van dit enorme landhuis. Een dikke ijzeren deur scheidde ons woongedeelte af van de rest van het tehuis, waar de jongeren woonden. En dat bleek soms ook nodig. De jongeren konden boos worden, heel boos. Op alles en iedereen en met name op autoriteit. Op sommige momenten sloegen ze de hele woonvoorziening kapot en bedreigden ze de begeleiders. Maar de jongeren deden ons nooit kwaad, ze waren altijd zorgzaam en vriendelijk naar ons toe en we speelden zelfs vaak met ze. Het was een zeer vrije kindertijd. Gingen mijn ouders te ver in de integratie van werk en prive? Ik vind van wel. Ik begrijp hun intentie, maar al als kind zag ik veel menselijk leed en problemen, die ik gewoonweg niet begreep.

 

Mijn twee grote passies
Al deze ervaringen maakten wel dat ik mensen steeds meer wilde begrijpen. Toen ik ouder werd, bleef mij de menselijk psyche boeien. Mijn favoriete auteur was Oliver Sacks, de Britse neuroloog, die verhalen schreef over zijn ervaringen met patiënten.
Toen ik mijn abitur (vwo-diploma) behaald had, wilde ik niet meteen studeren. Ik wilde eerst de wereld zien, want mijn andere passie was vreemde culturen. Dus ging ik reizen. Met 19 jaar vertrok ik naar Israël. Uiteindelijk was ik bijna vier jaar aan het reizen. In die vier jaar heb ik in Israël en de VS gewerkt en later in India zang en dans gestudeerd. 


Leren en werken: de psychologie
Uiteindelijk wilde ik wel iets ‘serieus’ gaan doen en ben ik in Nederland gaan studeren. Nederland leek me een leuk land om in te leven. En ik dacht dat de Nederlandse taal  ongeveer hetzelfde zou zijn als Duits. Ik heb in Nijmegen Ontwikkelingspsychologie gestudeerd. Dit, omdat ik eigenlijk altijd met kinderen en jongeren wilde werken. Dat leek me fijner: kinderen zijn nog open en speels. En ik zou misschien mijn eigen speelse en creatieve kant meer in kunnen zetten. Mijn stage heb ik in Venlo in een Psychiatrische instelling voor kinderen en jongeren gelopen. En voor mijn scriptie heb ik onderzoek naar EBL (een non-verbale contacttherapie) gedaan.
Na mijn studie heb ik binnen verschillende sectoren gewerkt: Autisme hulpverlening, Gehandicaptenzorg, Behandeling van persoonlijkheidsstoornissen, Forensische behandeling en na mijn GZ-opleiding heb ik uiteindelijk als programmaleider voor een Autisme Zorgprogramma gewerkt. Uiteindelijk dus geen werk met kinderen, maar ik heb wel geleerd dat het juist belangrijk is om ook bij de volwassene het kind weer naar voren te brengen en te helpen herstellen. Schematherapie heeft mij sterk beinvloed in mijn visie en werkwijze als psycholoog.
    
Uitgebrand en herstellen
Mijn baan in het management (als programmaleider) had me uiteindelijk uitgebrand. Ik begon enthousiast omdat ik graag ontwikkel, creëer en netwerk. Maar feitelijk had ik op veel factoren weinig invloed terwijl ik me wel sterk verantwoordelijk voelde. De organisatie steunde mij en hielp me waar mogelijk. Maar ik had tijd nodig om te herstellen en me te herpakken. Toen mijn partner een aanbod als voetbal coach in China kreeg, heb ik de kans met beide handen gegrepen en ben ik meegegaan. Een nieuwe omgeving, andere mensen, een andere cultuur. Uit de alledaagse sleur van mijn leven in Nederland en in een nieuw avontuur duiken.
En nu werk ik hier in China, in de stad Zhengzhou, als psycholoog voor een ziekenhuis binnen de psychologische afdeling.

 

Mijn eerste werkzaamheden in China
Via internet heb ik een Chinese psycholoog gevonden, die in de stad waar mijn vriend werkt, woont. Ik heb haar aangeschreven en zij reageerde heel enthousiast. Ze is psycholoog en werkt als professor aan een universiteit. Ik sprak met haar af en we spraken over verschillende onderwerpen waaronder psychologie en de gezondheidszorg in onze landen van herkomst. Ze nodigde me uit bij de instelling waar ze werkt en daar heb ik kennis gemaakt met het management en een aantal medewerkers. Men was enthousiast over de ontmoeting en het management wilde dat ik voor hun instelling kwam werken; een psychiatrische afdeling die verbonden is aan een groot ziekenhuis. We wisten nog niet hoe ik mijn werkzaamheden kon vormgeven, maar we spraken af om uit te proberen op welke manier we konden samenwerken.

 

Drie maanden later
Inmiddels werk ik alweer drie maanden met veel plezier voor de instelling. Ik geef onder andere trainingen, lezingen en groepsbehandelingen. Ik heb de afgelopen drie maanden geleerd dat het als psycholoog in het buitenland belangrijk is om de maatschappelijke regels goed te kennen en te begrijpen. De psychologische mechanismen zijn in eerste instantie hetzelfde; het ontstaan van de stoornissen en de manier waarop ze behandeld kunnen worden. Echter, de sociale en familiaire regels zijn in China zo anders, dat de Westerse assertiviteit bijvoorbeeld niet effectief werkt of zelfs averechts werkt in het contact met cliënten. Ondanks de verschillen met Nederland heb ik hier mijn passie en enthousiasme voor het vak weer teruggevonden. Ik voel me weer vol energie en levensvreugde als psycholoog in China. De komende maanden zal ik jullie maandelijks meenemen in mijn Chinees avontuur.

 

Tot snel,
Lea

Reactie schrijven

Commentaren: 9
  • #1

    Edwin (zaterdag, 21 juli 2018 10:13)

    Mooi stuk om te lezen Lea. Zeer leerzaam.

  • #2

    Iris (zaterdag, 21 juli 2018 10:41)

    Mooi, lees graag meer!

  • #3

    Patricia (zaterdag, 21 juli 2018)

    Leuk om meer over je achtergrond te lezen Lea en heel interessant en mooi om te lezen dat de psychologische mechanismen en behandelmogelijkheden eigenlijk gelijk zijn, waar ter wereld je ook bent. De mensheid is dus toch één � Ik had verwacht dat de cultuurverschillen ook hierin een veel grotere rol zouden spelen. Veel plezier bij dit nieuwe avontuur en ik lees graag met je mee! Liefs Patricia

  • #4

    Hannie van Bree (zaterdag, 21 juli 2018 20:06)

    Hoi Lea,

    Ik hoorde van mijn dochter dat je nu in China woont en nu lees ik dat je er ook werkt. Ik ga je blogs zeker volgen. Heel veel succes met deze nieuwe uitdaging.
    Groetjes Hannie

  • #5

    Ton Baaijens (maandag, 23 juli 2018 17:39)

    Mooi dat je je gevoel volgt en terug keert naar je drijfveren en je eigen idealen. Hopelijk inspireer je meer mensen om ook zelf (eindelijk?) die stap ook te zetten, niet noodzakelijkerwijs in China

  • #6

    Brigitte (maandag, 23 juli 2018 20:21)

    Ha, wat ontzettend leuk om te lezen. Ik ga/blijf je volgen ;)
    Succes daar!!

  • #7

    Ton van der Schaft (maandag, 23 juli 2018 22:08)

    Wat een avontuur, ik ga je graag volgen!

  • #8

    Marie-José Geeratz (woensdag, 25 juli 2018 13:23)

    Dag Lea, via Linked in las ik over je blog. Vandaar dat ik deze net heb gelezen. Mooi dat je de kans hebt aangegrepen om met je partner naar China te gaan en te kijken hoe je daar je kennis kunt delen. Veel succes. Ik ga je volgen.

  • #9

    Serva (zondag, 26 augustus 2018 18:53)

    Wat ben ik blij verrast te lezen dat je deze fantastische uitdaging bent aangegaan! Ik wens je van harte veel geluk en plezier voor de toekomst. Ik ga je zeker volgen!