· 

#2 Mijn droom ging in eerste instantie niet in vervulling (deel 1/2)

Als meisje van veertien jaar was ik ervan overtuigd dat ik later psycholoog zou worden. Ik droomde toen al dat ik op een dag een eigen praktijk zou starten en heel veel kinderen zou gaan helpen. Helaas ging dit niet zonder slag of stoot. Ik bleef namelijk zitten op het VWO en zakte naar de HAVO met het gevolg dat ik niet naar de universiteit kon. Ik ging na de HAVO de studie sociaal pedagogische hulpverlening doen. Iets wat in de richting kwam van psychologie, maar al snel kwam ik er achter dat dit niet iets was wat ik écht wilde. Ik stroomde uiteindelijk dus door naar de universiteit om psychologie te gaan studeren.

De universiteit

Toen ik begon aan de universiteit was ik gemotiveerd, want ik wist precies wat ik wilde. En mede daarom was de keuze tijdens het master jaar kind en jeugdpsychologie niet moeilijk. Na het behalen van mijn masterdiploma kreeg ik de kans om een aantal maanden langer op mijn stageplek te blijven. Dit was een werkervaringsplek en dus onbetaald. Alle ervaring die ik kon opdoen als psycholoog was mooi meegenomen en bovendien vond ik mijn werk hartstikke leuk. Ik besloot dus te blijven voor enkele maanden.

 

Solliciteren na mij afstuderen
Rond de tijd dat mijn werkervaringsplek bij mijn oude stage was afgelopen, begon ik met solliciteren.   En dat viel enorm tegen, omdat ik vrij weinig functies als kinderpsycholoog tegenkwam. De afwijzingen bleven binnenstromen. Elke afwijzing opnieuw voelde steeds persoonlijker. Ik raakte behoorlijk gedemotiveerd en zes maanden na mijn afstuderen zat ik echt in de put. Ik had een masterdiploma waar ik hard voor had gewerkt én waar ik altijd van droomde, maar ik kon er niets mee doen. Ik kon niet doen waar ik goed in was en waar ik mijn voldoening uithaalde, namelijk werken als psycholoog.

 

Werkervaringsplek
Tijdens het solliciteren heb ik meerdere malen overwogen om te solliciteren voor een werkervaringsplek. Het is een mooie kans om relevante werkervaring op te doen. Ik wilde heel graag als psycholoog aan de slag en mocht uiteindelijk op een sollicitatiegesprek voor een werkervaringsplek. Ik kreeg de functie-eisen en bijbehorende vergoeding te horen en realiseerde me dat het niet goed voelde om het aanbod aan te nemen. Hoewel ik heel graag aan de slag wilde als psycholoog, wees ik de werkervaringsplek af. Het voelde op dat moment alsof ik mijn enige kans had verspeeld en ik was er helemaal niet zeker van dat ik de juiste keuze gemaakt had.  Achteraf ben ik enorm blij dat ik niet voor de werkervaringsplek ben gegaan, want de eisen en vergoeding stonden niet in verhouding met elkaar.
 
Een stapje terug
Ik wilde heel graag in het vakgebied werken en met kinderen bezig zijn. Ik koos er daarom voor om een stapje terug te doen en solliciteerde naar functies als ambulant begeleider. Ik hoopte dat ik op deze manier wél relevante werkervaring op zou kunnen doen.  Dat bleek het geval te zijn: ik kwam terecht bij een stichting als ambulant begeleider. Hier begeleidde ik kinderen tot en met zestien jaar met diverse (gedrags)problematiek, zoals ADHD en autisme.

Een half jaar later kreeg ik een baan aangeboden als huiswerkbegeleider bij een jeugdzorginstelling. Ik begeleidde daar jongeren van dertien tot en met zeventien jaar met een spectrumstoornis. Ik liep er hier tegenaan dat ik daar als huiswerkbegeleider werkzaam was en niet als psycholoog. Psycholoog-zijn zit in me en ik vond het ontzettend moeilijk om dat in mijn werk te scheiden. Ik was immers afgestudeerd als psycholoog en weet hoe het moet, maar ik kon er voor mijn gevoel te weinig mee doen. Als jij je als hulpverlener niet fijn voelt bij je baan, kun je er beter mee stoppen. Het is mensenwerk en jij bent het instrument. Voel jij je er niet goed bij, wat moet de persoon dan wel niet voelen die jij helpt?

 

Mijn droom
Ondertussen bleef de droom van een eigen praktijk maar door mijn hoofd spoken, maar kon ik dat wel doen? En hoe moest ik dat dan aanpakken? Wil je weten of ik mijn droom werkelijkheid heb kunnen maken? Ik vertel het je graag maandag 25 juni. Houd mijn blog dus goed in de gaten.

 

Lieve groet,
Mirjam de Nijs

Heb jij ook een interessant verhaal te vertellen en ben jij student of afgestudeerd psycholoog? Stuur dan een mail naar blog@aandeslagalspsycholoog.nl

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0